Państwa, narodowości i języki po hiszpańsku

Jak powiedzieć po hiszpańsku, skąd jesteś, jakiej jesteś narodowości i jakimi językami mówisz? Te trzy informacje często pojawiają się już podczas pierwszej rozmowy: przy przedstawianiu się, na kursie językowym, w podróży albo przy poznawaniu nowych osób.

W tej lekcji poznasz nazwy popularnych państw, narodowości i języków, nauczysz się tworzyć formy żeńskie i mnogie oraz przećwiczysz najważniejsze pytania i odpowiedzi. Zestawienia zapisujemy własnym tekstem — dzięki temu możesz wygodnie wyszukiwać słowa i wracać do konkretnych przykładów.

Jak zapytać o kraj pochodzenia i narodowość?

O kraj pochodzenia pytamy ¿De dónde eres?, czyli „Skąd jesteś?”. Odpowiedź tworzymy za pomocą konstrukcji ser de + państwo lub miasto: Soy de Polonia, Soy de España, Soy de Varsovia. W rozmowie formalnej użyj formy ¿De dónde es usted?.

Jeśli pytamy bezpośrednio o narodowość, możemy powiedzieć ¿Cuál es tu nacionalidad?. Odpowiadamy czasownikiem ser i przymiotnikiem oznaczającym narodowość: Soy polaca, Soy español, Somos mexicanas. Przed narodowością nie stawiamy przyimka de.

Państwa i narodowości po hiszpańsku – lista

Nazwy państw zapisujemy wielką literą, natomiast narodowości i języki — małą. W ostatniej kolumnie podajemy najczęściej używany lub jeden z najważniejszych języków danego kraju. Nie jest to pełna lista wszystkich języków urzędowych i regionalnych: wiele państw jest wielojęzycznych.

Państwo	Narodowość	Język
España	español / española	español
Polonia	polaco / polaca	polaco
Alemania	alemán / alemana	alemán
Francia	francés / francesa	francés
Italia	italiano / italiana	italiano
Portugal	portugués / portuguesa	portugués
Reino Unido	británico / británica	inglés
Estados Unidos	estadounidense	inglés
Canadá	canadiense	inglés / francés
México	mexicano / mexicana	español
Argentina	argentino / argentina	español
Bolivia	boliviano / boliviana	español
Brasil	brasileño / brasileña	portugués
Chile	chileno / chilena	español
Colombia	colombiano / colombiana	español
Cuba	cubano / cubana	español
Perú	peruano / peruana	español / quechua / aimara
China	chino / china	chino / mandarín
Japón	japonés / japonesa	japonés
India	indio / india	hindi / inglés
Egipto	egipcio / egipcia	árabe
Grecia	griego / griega	griego
Ucrania	ucraniano / ucraniana	ucraniano
Rusia	ruso / rusa	ruso
Suecia	sueco / sueca	sueco
Turquía	turco / turca	turco
Australia	australiano / australiana	inglés
Kazajistán	kazajo / kazaja	kazajo / ruso
Nigeria	nigeriano / nigeriana	inglés
Filipinas	filipino / filipina	filipino / inglés

Jak odmieniają się narodowości?

Narodowości są najczęściej przymiotnikami, dlatego dopasowują się do rodzaju i liczby osoby, o której mówimy. Formy zakończone na -o zwykle zmieniają końcówkę na -a: polaco – polaca, italiano – italiana, mexicano – mexicana. W liczbie mnogiej otrzymujemy polacos – polacas i mexicanos – mexicanas.

Formy męskie zakończone na spółgłoskę często dodają -a: español – española, alemán – alemana. Narodowości zakończone na -és również tworzą żeński odpowiednik z -esa: francés – francesa, portugués – portuguesa, japonés – japonesa. Zwróć uwagę, że w formie żeńskiej znika akcent graficzny.

Końcówka -ense nie zmienia się zależnie od rodzaju: zarówno kobieta, jak i mężczyzna mogą być canadiense albo estadounidense. Zmienia się jednak liczba: canadienses, estadounidenses. W grupie mieszanej używamy tradycyjnej formy męskiej liczby mnogiej, na przykład Ana y Pedro son españoles.

Jak mówić o językach?

Najważniejsze pytanie to ¿Qué idioma hablas? albo w liczbie mnogiej ¿Qué idiomas hablas?. Odpowiedź tworzymy za pomocą czasownika hablar: Hablo polaco y español, Hablo un poco de francés, Hablo muy bien inglés. Nazw języków nie zapisujemy wielką literą.

Gdy mówimy ogólnie o języku używanym w danym miejscu, przydaje się konstrukcja se habla: En México se habla español. Przy kilku językach spotkasz liczbę mnogą: En Canadá se hablan inglés y francés. Przyimek en jest natomiast potrzebny, gdy opisujemy język jako sposób przekazania informacji: Escríbelo en español — „Napisz to po hiszpańsku”.

Najczęstsze błędy

• Soy Polonia. → Soy de Polonia.
• Soy de polaca. → Soy polaca.
• Hablo en español. → Hablo español. Gdy informujesz, jaki język znasz, zwykle nie używasz en.
• Soy Polaca. → Soy polaca. Narodowości zapisujemy małą literą.
• Ana es español. → Ana es española. Narodowość musi zgadzać się z rodzajem i liczbą.

Chcesz przećwiczyć przedstawianie się, narodowości i języki w prawdziwej rozmowie?

Ćwiczenie 1: uzupełnij państwo, narodowość lub język

Przejdź przez slajdy i uzupełnij luki bez zaglądania do tabeli. W zadaniach otwartych możesz podać własny kraj, narodowość albo język.

Odpowiedzi do ćwiczenia 1

1. Yo soy de Polonia. Możliwe są też inne państwa.
2. Ella es española y vive en Madrid. To przykładowa odpowiedź; miejsce zamieszkania nie przesądza o narodowości.
3. Nosotros hablamos español en clase.
4. Tú eres de Italia, eres italiana.
5. Soy de Polonia. Możliwa jest dowolna prawidłowa nazwa państwa.
6. Ellos son franceses. Hablan francés.
7. Mi amigo es de Polonia. Es polaco.
8. Ana y Marta son de Alemania. Son alemanas.
9. En México se habla español.
10. Hablo polaco y español. To zadanie otwarte.

Ćwiczenie 2: połącz kraj z językiem i narodowością

Odpowiedzi do ćwiczenia 2

11. Vosotros sois de Brasil. Sois brasileños.
12. Soy polaca / polaco. To zadanie otwarte.
13. Pedro y yo somos de Japón. Somos japoneses.
14. En Canadá se habla inglés y francés.
15. ¿Dónde se habla italiano? En Italia.
16. María es china. Habla chino albo mandarín.
17. Ellos son de Rusia. Son rusos y hablan ruso.
18. No, pero hablo español. Możliwy jest dowolny język.
19. Soy argentino. Vivo en Argentina.
20. En Perú se habla español. W Peru używa się również między innymi języków quechua i aimara.

Najczęściej zadawane pytania

Jak powiedzieć „Skąd jesteś?” po hiszpańsku?

Nieformalnie pytamy ¿De dónde eres?, a formalnie ¿De dónde es usted?. Odpowiedź zaczynamy od Soy de…, na przykład Soy de Polonia.

Czy narodowości po hiszpańsku piszemy wielką literą?

Nie. Nazwy narodowości i języków zapisujemy małą literą: polaca, español, ucraniano. Wielką literą zapisujemy nazwy państw: Polonia, España, Ucrania.

Czy każda narodowość ma osobną formę męską i żeńską?

Nie. Wiele nazw zmienia formę, na przykład polaco – polaca i francés – francesa. Formy zakończone na -ense są zwykle takie same dla obu rodzajów: canadiense, estadounidense.

Czy poprawnie jest powiedzieć „Hablo en español”?

Gdy informujesz, jaki język znasz, najnaturalniej powiedzieć Hablo español. Konstrukcji en español używamy, gdy chodzi o język wykonania czynności lub przekazu: Escribe la respuesta en español.

Kolejny kurs rozpocznie się za:

O nas | Najczęściej zadawane pytania | Darmowy e-book | Test poziomujący | Formularz rejestracyjny | Kontakt